Καλώς βρεθήκαμε, καλώς τα ήπιαμε, καλώς το αποχωρίσειν να'ρθει.

Θεώρησα απαραίτητο πριν δύο δευτερόλεπτα να αποτυπώσω κάπου τις σκέψεις μου για μια γενιά ανθρώπων που είναι όσο το δυνατόν πιο ασυνείδητη μπορεί, όσο πιο αναίσθητη αντέχει να είναι, όσο πιο λάθος ενημερωμένη την αφήνουν να είναι, όσο πιο δειλή φοβάται να είναι, όσο πιο ευκολόπιστη θέλει να είναι και όσο πιο επαναστατική την παίρνει να είναι...την γενιά μου.

Και μελαγχολώ απογοητευμένος λιγουλάκι παραπάνω όταν συλλογίζομαι ότι αν η αντίστοιχη γενιά που έζησε στο πετσί της γεγονότα όπως το Πολυτεχνείο και ένα σωρό καπιταλο-ιμπεριαλιστικο-πετρελαιοπολέμους,δηλαδή η γενιά των πατεράδων μας, έχει καταντήσει να γλείφει πατόκορφα αυτό που κάποτε πίστευε ότι μπορεί να άλλαζε - τότε εμείς δεν έχουμε καμία ελπίδα. Κοινοβουλευτική και δικαστική εξουσία έχουν διεφθαρθεί και φθαρθεί όσο περισσότερο μπορούσε το στομαχάκι τους, άνθρωποι αθώοι και μη ,άξιοι της μοίρας τους ή όχι βρίσκονται στην φυλακή γυρνοβολώντας ίσα ίσα μέχρι το προάυλιο και εμείς στην μέση να τρώμε ποπ κόρν σε μία κατάμεστη κινηματογραφική αίθουσα -παλιά αλλά καλοδιατηρημένη και ευρύχωρη- κοιτάζοντας ακατάπαυστα μία οθόνη με ποικίλο προβαλώμενο υλικό. Κυρίως τσόντα, έμμεσα ή αμεσα.

Φτάνω εως και το σημείο θα'λεγα να ζηλεύω αναίσθητους-ασυνείδητους και απαθείς ανθρώπους γιατί βλέπω να την παλεύουν καλύτερα μέσα στην απραγματομοσύνη-ανηθικότητα τους. Δεν είμαι καλά, μαμά τον γιατρό.

Επικαιρότης και προπαγάνδα έχουν αναπτύξει μία τρομερά ερωτική, έως και αισχρά σεξουαλική σχέση, οι πολιτικοί μας σε λίγο θα πέσουν από τα παράθυρα της τηλεόρασης -λόγω πιεστικής ουράς που σπρώχνει από πίσω- για 10 λεπτά στο όμορφο, πολύχρωμο και φασαριόζικο κουτί του σπιτιού μας, οι φασίστες γίνονται όλο και περισσότεροι χωρίς να το ξέρουν και εγώ λέω να πάω για ύπνο. Ας πάμε όλοι για ύπνο. Μπορεί ο κόσμος των ονέιρων να μην σηκώνει τέτοια.

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ενα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε λιγόστευε συνεχώς μέρα με την μέρα : είχε ανακαλύψει ότι είναι πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

Τελικά έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν κάρφωσε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.

Οι μέρες πέρασαν και τελικά ο νεαρός μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά από το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε :

<<Παιδί μου συμπεριφέρθηκες καλά αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.>>

(Αντί)-Εκστρατεία για την φοροδιαφυγή

Αυτό το βίντεο ως απάντηση στην ηλίθια διαφήμιση της κυβέρνησης για την φοροδιαφυγή.Enjoy ;)

Πηγή : VGD productions

REACT Festival, Σύρος

Ο φοιτητικός σύλλογος Μηχανικών Σχεδίασης Προ'ι'όντων και Συστημάτων διοργανώνει τριήμερο φεστιβάλ στις 13,14,15 Φεβρουαρίου στην Ερμούπολη της Σύρου. Στο φεστιβάλ θα υπάρξει πάσης φύσεως έκθεση δημιουργίας-γλυπτική,ζωγραφική,φωτογραφία,video art, θέατρο, χορός, street art καθώς και live από νεανικά συγκροτήματα.

Το react festival διοργανώνεται για να δηλώσει την εναντίωση σε κάθε μορφή καταπίεσης και αδικίας και έιναι μία κίνηση δημιουργίας και ελευθερίας μέσα σε καιρούς παθητικά ανελεύθερους..οι ενδιαφερόμενοι προσέλθετε :)

Για περισσοτερες πληροφορίες περί συμμετοχής και ενημέρωσης πατήστε εδώ.